Samenhang door samenwerking Binnen de adviesgroep werken personen samen vanuit de vakgebieden historische geografie, bouwhistorie, ecologie en gebiedsontwikkeling. Doordat we deze vakgebieden, waar nodig gecombineerd met hydrologie en archeologie, integreren zijn we in staat om plannen en adviezen te maken waarin landschappen en de bouwwerken als één samenhangend geheel worden benaderd en ontwikkeld.
Dynamisch (stads)landschap Het landschap dat wij kennen is het landschap van vandaag. Hierin bevinden zich de sporen van gisteren, maar het laat ook de ruimte zien voor de ontwikkelingen van morgen. Het landschap vormt daarmee niet een statisch geheel, maar het is het resultaat van een samenspel tussen vele factoren die het totale landschap elke dag verder vormgeven.
In Nederland is het landschap sterk door de mens bepaald en de historische geografie geeft inzicht in het landschap zoals dat door vroegere menselijke activiteit is gevormd. Het geeft een verklaring van wat wij vandaag de dag zien. Zo laten de verkavelingsstructuur en het grondgebruik iets van de ontstaansgeschiedenis van een gebied zien. Daarnaast kent het landschap ook een onzichtbare component in de vorm van het bodemarchief dat door middel van archeologische prospectie in kaart kan worden gebracht, of, in noodgevallen, wordt opgegraven en wetenschappelijk gedocumenteerd. In het tastbare landschap spelen naast landschapswaarden ook historische gebouwen en gebouwde structuren een belangrijke rol. Ze worden bestudeerd door de bouwhistorie. Het kan daarbij gaan om gebouwen in een stedelijke context, maar ook om boerderijen en bouwwerken als bruggen, sluizen of viaducten. Tussen landschap en bebouwing bestond altijd een sterke relatie – het stadswoonhuis was heel anders van opbouw dan een huis op het platteland en een poldermolen kon niet functioneren zonder de waterloop waaraan deze lag. Juist daarom geeft onze integrale benadering, waarbij naast de inbreng van de afzonderlijke disciplines ook oog is voor de samenhangen, een meerwaarde die feitelijk niet gemist kan worden.
Naast historische factoren behoort de ecologische component als vanzelfsprekend in het landschap. De ecologie houdt immers niet op bij de grenzen van de Ecologische Hoofdstructuur, maar vormt een onderdeel van het totale landschap. Net als bij de historische factoren bepaalt het ook sterk de eigenheid van een plek door de combinatie tussen bodem en flora.
Gebiedsontwikkeling Gebiedsontwikkeling, zowel op kleine als op grote schaal, trekt de lijnen uit de geschiedenis en de ecologie door naar de toekomst. Een gebied wordt hiermee in de startblokken gezet voor een economische, ecologisch en maatschappelijk duurzame toekomst, uitgaande van de voor het gebied kenmerkende gegroeide processen en patronen. Daartoe worden die processen en patronen in kaart gebracht. Historische geografie, archeologie, bouwhistorie en ecologie , maar ook andere gebiedskenmerken zoals hydrologie, bodemkenmerken, economisch functioneren en bevolkingskenmerken kunnen daarin worden betrokken.
Communicatie en maatwerk Omdat dergelijke plannen alleen succesvol kunnen zijn als er voldoende draagvlak wordt gecreëerd, moet de ontwikkeling van de plannen worden ondersteund met een doordacht communicatieplan. Integraal werken en maatwerk gaan bij ons hand in hand. Alleen zo wordt recht gedaan aan het eigen karakter van een plangebied.
|
 |
|